خونین‌چراغ

صحبت از پژمردن یک برگ نیست / گفت‌وگو از مرگ انسانیت است

از خون جوانان وطن لاله دمیده…

از این چراغ، توان صد چراغ روشن کرد…

از دل سنگ هم خون می‌جوشد…

آه از غمی که تازه شود با غمی دگر

از خون جوانان حرم لاله دمیده….

فصل پریشان شدنم را ببین…

باز این چه آتش است که بر جان عالم است؟

رزق اگر باشد شهادت، شام با شیراز یکیست…