از این چراغ، توان صد چراغ روشن کرد…

از دل سنگ هم خون می‌جوشد…

آه از غمی که تازه شود با غمی دگر

از خون جوانان حرم لاله دمیده….

فصل پریشان شدنم را ببین…

باز این چه آتش است که بر جان عالم است؟

رزق اگر باشد شهادت، شام با شیراز یکیست…

وَسَيَعلَمُ الَّذينَ ظَلَموا أَيَّ مُنقَلَبٍ يَنقَلِبونَ

أَیْنَ الْمُعَدُّ لِقَطْعِ دابِرِ الظَّلَمَهِ

دوباره شاهچراغ و دوباره قصه خون…